Í upphafi
Klaus hafði nú síðustu misserin áður en ég eignaðist hann ekki verið sýnd sómasamleg viriðing, enda kanski tímanns tönn nokkuð búin að naga hann og laga að sínum aðstæðum. Síðast hafði hann verið notaður sem eitthvað leiktæki og var skilin eftir í reyðileysi upp á Geithálsi. Margir kannast við hann þaðan og segja oft "já er þetta hann" þegar þeir vita hvaða bíll þetta er.
Þessar myndir sýna bílinn er hann var við Bakkakot upp við Geitháls. Þetta eru myndir sem ég hef fengið sendar af honum og tók þær ekki sjálfur. Ég sótti hann nefnilega í kolniðamyrkri og var heldur ekki með neina myndavél til að festa það atvik á stafrænt form. Þá var líka ekki fyrirhugað að gera bílinn upp, heldur rífa hann.
En svona var hann rétt áður ég fékk hann.
Já í upphafi var bifreiðin ekki gæfuleg, en í gegnum tárinn og undangengna illa meðferð mátti sjá lífsneista og von um annað líf.
Látum myndirnar tala sínu máli.
Margir sögðu það óðs manns æði að fara að laga þennan skrjóð, en þar sem að ég er nú ekki alveg venjulegt fólk hvað þetta varðar að þá leit ég á þessi orð sem áskorun á mig að laga Klaus og gera hann að gullfallegri bifreið á ný og endurvekja hann þannig til nýs lífs í nýjum búningi. Ég vona að þið njótið þess að fylgjast með þessari uppgerðarsögu á þessum gamla bíl.
Rúnar Sigurjónsson
Þessum kafla er lokið